Lactaattest 15/01/2011 (26.01.2011)
Eind november had al ik een lactaattest op de fiets gedaan in het TopsportABC te Leuven.De lactaattest voor het lopen ging zaterdag 15/01 door op de looppiste in Oordegem. Dr. Peter Janssens was heel de dag in de weer om te prikken en bloed te analyseren. Karl en ik waren om 12u aan de beurt samen met triatleten Michael Dewilde, Joerie Gokel en onze clubgenoten Ruben en Jan.
Ik was er niet echt gerust in. De dag voordien draaiden de trainingen voor geen meter. Tijdens de looptraining kreeg ik mijn benen moeilijk van de grond en de zwemtraining had ik na een goeie 2km afgesloten uit schrik dat ik meer kwaad dan goed aan het doen was voor mijn conditie. Dus ja, heel de namiddag in de zetel gerust en geslapen... eerlijk gezegd, dat was heel lang geleden en het deed wel deugd! Misschien moet ik dit meer proberen te doen, eigenlijk niet proberen, maar gewoon doen, want rust is belangrijk om goed te presteren! Maar ja, het is een beetje tegen mijn natuur... ik zie altijd maar werk en probeer constant bezig te zijn, anders voel ik me zo vervelend en schuldig dat ik niets nuttigs aan het doen ben!
Dit was even ter zijde, het ging dus over de looplactaattest...
Deze is bij wonder wel goed verlopen! De benen waren een stuk beter dan de dag voordien!
Zoals altijd was ik wel wat zenuwachtig, waardoor mijn hartslagen ongeveer 10 à15 slagen hoger waren dan normaal... en je moet weten dat ik al een vrij hoge hartslag heb :-)
Ik liep 4*2000m. Na elke 2000m moet je even bij de dokter passeren. Hij prikt dan in je vinger om wat bloed in een mini-buisje te verzamelen en aan de hand van een zeer 'slimme' machine kan hij dan het lactaatgehalte in het bloed te weten komen. En zo moet je dan elke 2000m iets sneller lopen. Het logische gevolg is dat je lactaatwaarde in je bloed telkens iets hoger wordt. Hoe hoger het lactaat, hoe lastiger je het krijgt omdat je spieren dan 'verzuren'. Aan de hand van deze test krijg je een goed beeld van hoe het met je conditie gesteld is. Je kan afleiden aan welke snelheid je best je duurlopen doet en aan welk tempo je bepaalde (korte, langere) intervalstukken moet doen. Allemaal goede richtlijnen om op de juiste en efficiënte manier te kunnen trainen.
Na de 4*2000m staat er dan ook nog als dessert een maximale 600m op het menu. Dit wil zeggen, alles geven! Persoonlijk vind ik dit een moeilijke afstand. Normaal moet je jezelf kapot kunnen lopen en volledig bekaf zijn. Ik had snel gelopen (1'44"), maar kon op het einde nog wat versnellen. Ik had niet het gevoel dat ik alles gegeven had en dit was ook te zien aan mijn lactaatwaarde, want deze was maar 5,84 mmol . Om goed te zijn zou ik (tijdens de winterperiode) toch tussen de 8 à 10 mmol moeten geraken. Ik zal geregeld wat intensievere stukjes in mijn looptraining mogen verwachten de komende maanden!
Sinds de laatste looptest (okt 2009) is mijn loopsnelheid zowel op de aërobe als anaërobe grens gestegen. Ik heb een stevige basis gelegd, en dit door hoofdzakelijk (90%) rustige duurtrainingen uit te voeren!