Challenge France Niederbronn-les-Bains (13.06.2009)
Vorig weekend stond ik aan de start van de halve triatlon in Niederbronn les Bains. We hebben er een verlengd weekendje van gemaakt, zodat we ons rustig konden voorbereiden op de wedstrijd. Ons hotel bevond zich in Wissembourg, een dik half uur rijden van Niederbronn.Op vrijdag hebben we het laatste gedeelte van het fietsparcours verkend. Op het eerste zicht zag dat er goed uit, golvend en vlot berijdbaar. Aangezien we het profiel en de hoogtemeters van het loopparcours al op papier gezien hadden, leek het ons niet verstandig om het parcours nog te gaan verkennen de dagen net voor de wedstrijd... .
Vrijdag had ik wat last van hoofd-, maag- en buikpijn en gedurende heel de week verzuurde mijn linker been bij lichte inspanningen... . Gelukkig heb ik van dit alles tijdens de wedstrijd maar weinig ondervonden. Wat een goede massage van Lore de dag voor de wedstrijd en de nodige portie adrenaline toch allemaal kan doen é :-)
Het zwemmen was fris aan de vis. Toch had ik na een aantal slagen al een beter gevoel dan in de wedstrijd van Leuven waar het water ook zo koud was. Bij de start lag ik helemaal links, zodat ik niet in het grote pak moest vertrekken. Ik verteerde de start goed en kon na een paar 100m aansluiten bij een groepje van 4 andere dames. Tijdens de wissel vond ik even mijn fiets niet. Ik was er gewoon voorbij gelopen en dan nog eens terug en dan nog eens voorbij, maar de 3de keer was de goed keer... te snel willen zijn is natuurlijk ook niet goed! Na een serieus stukje lopen met de fiets aan de hand, mocht ik dan uiteindelijk mijnen Basso bespringen :-)
Tijdens het rondcrossen in de wisselzone, had ik jammergenoeg een beetje te veel met mijn fietsschoenen in de aarde gestampt. Het gevolg daarvan was dat ik na meer dan 10km af en toe eens kloppen op mijn pedalen en ondertussen natuurlijk ook voldoende te trappen, toch uiteindelijk in mijn klikpedalen ben geraakt. Naast dit ongemak draaiden de benen soepel en krachtig rond. Vooral op de stukken naar boven maakte ik veel goed op de dames voor me. Ik haalde 4 prof-ladies in, maar tijdens de laatste 10km heeft die laatste me terug voorbij gestoken. De verklaring hiervoor? Een leeglopende achterband... . Ik had op het einde van het fietsonderdeel wel het gevoel dat ik het wat lastiger kreeg, maar ik dacht dat dit kwam door de vermoeidheid. Toen ik naar het centrum toe enkele scherpere bochten moest nemen, voelde ik wel degelijk dat er iets mis was met mijn achterband. Ik ben de laatste kilometers dus gewoon voorzichtig geweest, verlangend naar het zicht op de wisselzone.
De eerste 5 kilometer lopen bergop verliepen vierkant. De kuiten waren wat opgeblazen en het voelde allemaal niet zo goed aan. Na 3 kilometer, net op het steilste stuk, passeerden Alexandra Louison en kort daarna Karl (die 10' na mij was gestart) me aan een strak tempo. Op mijn beurt kon ik rond kilometer 5 de dame die me aan het eind van het fietsen terug had ingehaald, terug achter me laten. In het naar beneden lopen heb ik de raad van Karl gevolgd en probeerde ik om me zoveel mogelijk te laten vallen gelijk ne steen :-) Door het snellere tempo kwamen de spieren wat losser en kreeg ik een beter gevoel in de benen. Zo kon ik de 2de loopronde zonder verval aan ongeveer hetzelfde tempo afmaken. Kort samengevat was het lopen vooral doseren, doorbijten op de lastigste stukken, en blijven gaan met de focus op de finish.
Na 4u48 ben ik moe en voldaan als 6de dame en 1ste niet-prof onder de eindboog doorgelopen.
Ik ben heel tevreden over het resultaat. Er is nog progressie mogelijk, zowel in het zwemmen, fietsen en vooral in het lopen. Dus ja, blijven trainen zal de boodschap zijn! Dit is niet altijd evident geweest om te combineren met 38u werken elke week, maar de euro's moeten toch van ergens komen!
Maandag 15 juni is mijn laatste werkdag na 1,5 jaar werken in Healthcity Oudenaarde. Tijdens de zomervakantie zal ik vooral sportkampen en zwemlesjes geven. We zullen zien welke job ik in september zal doen..., alvast geen fitnesscoach meer. Hopelijk geraak ik ergens binnen in het onderwijs, wat niet evident is omdat er ten eerste weinig vraag is naar licentiaten LO en er ten tweede veel in de wachtrij staan. Wat ik wel weet is dat het tijd is voor verandering en iets nieuws met wat meer variatie en hier en daar een uitdaging!