2de plaats in de Ironman70.3 Antwerpen

Vandaag zijn we alweer dinsdag, dus hoog tijd om mijn verslag van de wedstrijd van zondag op het scherm te zetten. Gisterenmorgen zijn we vertrokken voor een korte stage naar Gérardmer. De eerste dagen zijn voor mij sowieso rustdagen. Zo heb ik gisteren los gefietst (alhoewel het een beetje op en neer ging :-)) en vandaag in ‘Le lac’ los gezwommen. Vanaf morgen worden de trainingen terug wat opgedreven. Voor Karl zijn de laatste 2 weken voor zijn Ironman van Regensburg ingegaan. Dus voor hem is het hier ideaal om nog enkele belangrijke trainingsprikkels te geven voor hij volgende week begint te taperen.

Zondag stond mijn 4de Ironman70.3 van het seizoen op het programma. Van deze keer ging de wedstrijd door in eigen land, nl. te Antwerpen. De week voor de wedstrijd voelde ik me niet al te goed in mijn vel, maar de dagen voor de wedstrijd waren gelukkig beter zodat ik het op de dag zelf wel goed zag zitten en er toch zin in had. De voorspelde regen bleef in de wolken hangen, maar we kregen wel een extra portie wind in de plaats! Om 11u begonnen we te zwemmen. Ik had een redelijk goed gevoel, maar geen superarmen. Ik lag al vrij snel alleen, dus het werd een eenzame zwembeurt waarbij ik mezelf het juiste tempo probeerde op te leggen. Bij het naderen van de wisselzone kwamen er nog enkele zwemmers in mijn voeten aansluiten. Het was me niet helemaal duidelijk waar ik uit het water moest… Ik dacht dat ik rond de blauwe boei de trappen moest nemen, maar blijkbaar waren het de trappen een stukje voor die boei. Maar goed, snel van richting veranderd en hup al lopend richting fiets. Ik hoorde Hans door de micro zeggen dat ik 1’20” achterstand had op Sofie Goos en een 3-tal minuten op de 1ste dame Michelle Vesterby . Verdomme, ik had gehoopt om onder die minuut te blijven, want door de snelle wissel van Sofie (of mijn trage wissel…) begon ik met 1’40” achterstand aan het fietsen.

Ik probeerde rustig in het ritme te komen. De eerste 25km waren tegen wind. Ook op de fiets had ik terug een redelijk goed gevoel, maar geen superbenen. En ik had deze nochtans nodig om tot bij Sofie te kunnen fietsen. Op een bepaald moment naderde ik tot op 40 seconden, maar vanaf de helft voelde ik dat ik mijn kracht niet kon aanhouden. Ik speelde constant met mijn limiet en verplichtte mezelf om zo hard en snel mogelijk te blijven trappen. Het was al een tijdje geleden, maar van deze keer was ik echt blij dat ik na 2u25 eindelijk van de fiets mocht. Sofie was 1 minuut voor mij de wisselzone binnen gekomen. Ondertussen had ik wel al Michelle ingehaald, zodat ik in 2de positie aan het lopen kon beginnen. Ik was benieuwd hoe de benen zouden reageren… . Na een korte aanloopstrook passeerde ik langs de finish waar speaker Hans me informeerde dat ik terug 1’20” achter Sofie aanliep. Ik had Sofie ook gekruist tijdens de korte lus rond de markt, dus ik wist waar ze liep. Ik had de tijd nodig om in mijn ritme te komen. Tijdens het fietsen had ik veel energie verbruikt en ik had het gevoel dat ik energie tekort zou komen. Nochtans had ik tijdens het fietsen al mijn gel genomen waardoor ik normaal gezien voldoende koolhydraten binnen moest hebben. Dus de eerste ronde toch wat voorzichtig gebleven, gedoseerd en voldoende squeezy gellekes tot mij genomen. Bij de 2de passage, dus na ongeveer 8km, had ik 25 seconden moeten prijs geven. De 3de dame was van 1’30” tot 3 minuten weg gezakt, dus dat was ok.

Ik kreeg de wijze raad van mijn oudste broer Christophe om vanaf dan mijn sprint in te zetten. Jammer genoeg kon ik zijn raad niet opvolgen. Tijdens mijn 2de ronde probeerde ik mijn tempo toch zo hoog mogelijk te houden. Ik miste mijn krachtige afstoot en liep op ‘automatic’. Sofie liep verder uit tot 2 minuten. De supporters waren talrijk aanwezig en het deed deugd om hier en daar mijn naam te horen. Tijdens de laatste ronde kreeg ik, raar maar waar, maar ook een beetje te laat natuurlijk, plots terug iets meer energie. Ik had me al bij de 2de plaats neergelegd en kon er van genieten. Ik was blij met mijn prestatie en trots op mezelf dat ik mijn doorzettingsvermogen terug een stukje omhoog heb getrokken.

Ik eindigde uiteindelijk op 1’16” van Sofie Goos in een tijd van 4u22’39”. Natascha Badmann, ondertussen 44 jaar en 6-voudig wereldkampioene op de volledige afstand, werd 3de in 4u26’43”. Bij de mannen was de overwinning voor Bart Aernouts in 3u45’36”. Axel Zeebroeck en Markus Fachbach vervolledigden het podium.

De volgende wedstrijd voor mij is de Ironman70.3 in Wiesbaden op 14 augustus. Dit is tevens ook het EK halve afstand. Hopelijk kan ik daar mijn laatste broodnodige punten veroveren om me te kwalificeren voor het WK 70.3 die dit jaar doorgaat in Las Vegas op 11 september. Enkel 30 atletes mogen deelnemen aan deze wedstrijd, dus het zou een voldoening zijn om daar te mogen deelnemen en eens te strijden tegen de allerbesten van de wereld.

1312263827307.jpg