Een geslaagd debuut op de volledige afstand, want de 3de plaats op de Ironman van Cozumel was voor mij!

Na het WK Ironman70.3 in Vegas en de kwarttriatlon te Ieper in september heb ik enkele weken welverdiende ‘relatieve’ rust genomen. Voor veel triatleten het begin van een langere rustperiode, maar ik had nog een uitdaging op het programma staan, nl. mijn eerste Ironman op 27 november te Cozumel (Mexico)!

Begin oktober was de motivatie om er terug in te vliegen eigenlijk nog niet aanwezig, maar daar kon ik niet op wachten… Er volgden 6 gevulde trainingsweken die ik met ups en downs beleefd heb. Ondanks de mindere momenten kon ik de belangrijkste trainingen afwerken en dit gaf me het nodige vertrouwen dat het allemaal wel zou lukken. 9 dagen voor de strijd vlogen we richting Mexico zodat ik op die manier nog voldoende de tijd had om echt te rusten (want thuis komt dit er nooit van) en natuurlijk ook hoofdzakelijk om me aan te passen aan de warmte en het tijdverschil van 7 uren.

Tijdens de eerste dagen op het eiland verliepen de trainingen niet zo vlot. Met binnen een kleine week een wedstrijd in het vooruitzicht zijn dit als atleet mentaal lastige momenten. Maar met het nodige geduld en de pogingen van Karl en coach Tim om me gerust te stellen dat alles wel goed zou komen, begonnen de trainingen vanaf dinsdag gelukkig beter te verlopen. Na bijna een volledig boekje sudokupuzzels op te lossen mocht de wedstrijd dan toch beginnen komen.

Op zondag om 6u40 werden we in zee losgelaten. Het water was 27° en vrij vlak, dus ideaal. Ik vond een goed ritme en zwom een tijdje aan de kop van een groep. Ik had net geen aansluiting met de groep voor me en kon er na enkele korte pogingen (zonder daarbij veel energie te verspillen) niet naartoe zwemmen. Na een kwartier werd ik voorbij gezwommen en kon ik rustig inschuiven. Het zwemgevoel is al beter geweest dit jaar, maar uiteindelijk viel het goed mee en zat ik waar ik moest zitten. Na 54 minuten zette ik met een achterstand van 6 minuten als 6de dame voet aan wal. Favorieten Yvonne Van Vlerken en Sonja Tajsich, beiden minder goede zwemsters, kwamen resp. 5 en 8 minuten na mij uit het water.

Ik fietste na de wissel vrijwel meteen naar de 3de positie. Ik reed voorzichtig, op het gevoel af, want de hartslagmeter wou niet meewerken. Na 50km reed ik naar de 2de plaats. Ik kreeg opkomende steken rechts onder in mijn buik en aan de rug. Ik probeerde geregeld de pijn weg te masseren, te rekken en te strekken, maar dit hielp niet echt. Het maakte me vooral wat ongerust met het oog op de marathon die nog moest komen… maar ik was nog aan het fietsen, dus moest ik me blijven focussen op het moment zelf! Ik legde een gemiddelde 2de ronde af gevolgd door een sterke laatste ronde waarin ik me terug volledig goed voelde met de nodige kracht in de benen. En die kracht konden we goed gebruiken, want op sommige momenten moesten we serieus tegen de wind in beuken. Ondertussen bleef Simone Benz aan de leiding rijden en vergrootte ze haar voorsprong tot 18 minuten, wat had ze een superdag! De favorieten Yvonne en Sonja hadden me nog steeds niet ingehaald, dus dat was goed! Ik werkte de 182km af in een tijd van 5u08’ (35,5km/u) en stapte na 6u06’ de 2de wisselzone binnen.

En dan, de marathon… het plan was rustig vertrekken en dan zo constant mogelijk te blijven lopen. Ik hield me aan het vooraf afgesproken tempo (dit kan ik zien op mijn horloge met GPS). Het begin voelde goed aan, de steken waren ondertussen gelukkig weg. Na 7km lag het keerpunt, de terugweg voelde al lastiger aan, vooral op de licht hellende stukken moest ik nu al werken om mijn tempo te behouden. De benen waren wat zwaar en ik moest terug op zoek naar mijn vertrouwde loopritme. Na 1 ronde (14km) had ik een beetje tijd goed gemaakt op Simone en had ik op de terugweg de tegenstand achter mij kunnen observeren. Yvonne lag ondertussen in 3de positie op een 3-tal minuten en daarna kwam Sonja met een achterstand van ongeveer een kwartier (ze had lekke band gehad). Ik verwachtte dat Yvonne me voorbij zou steken, maar ze voelde zich niet goed en stopte haar wedstrijd na de eerste ronde. Ik kwam er tijdens de 2de ronde weer door en hoopte dit gevoel zo lang mogelijk vast te houden. Ik zorgde er voor dat ik voldoende energie innam en veel water dronk zodat een energietekort geen spelbreker kon zijn!

En plots na 24km zag ik voor mij in de verte een doorzichtig gordijn met daarachter water, veel water met natte, pletsende triatleten… Wow! Die afkoeling kon ik wel gebruiken! Maar als het in Cozumel regent dan is het veel en er is geen riolering met als gevolg overstroming! Na een tijd moesten we door soms tot bijna kniehoge riviertjes lopen. Het was een keer iets anders é :-) Door een vlotte 2de ronde kwam ik een stuk dichter bij Simone, maar de voorsprong was te groot, dus geen haar op mijn hoofd die dacht aan winnen. Bij het ingaan van de 3de ronde (na 28km) kreeg ik last van mijn bovenbenen. Ze werden stijver en stijver en mijn passen werden kleiner en kleiner… Ik had verwacht dat Sonja me nog zou inhalen, maar ik was er eigenlijk niet mee bezig. Ik moest me focussen om te blijven lopen, vechten om toch nog een zo snel mogelijk tempo aan te houden. De laatste 5km waren heel zwaar, ik had het gevoel dat ik elke meter een beetje meer blokkeerde. Sonja had me ondertussen na 37km ingehaald, de 3de plaats was normaal gezien veilig. Ik moest alleen blijven lopen en vooruit gaan, maar het bleef duren. Die laatste kilometers waren denk ik de langste van mijn leven. Ik kon alleen maar nog denken aan de finish.

Na 9u26’07” was het dan zover. Ik bracht als 3de dame mijn eerste Ironman tot een goed einde! Ik liep de marathon in een tijd van 3u18'25". Ik moest meteen gaan zitten, want mijn benen werkten niet meer… een raar gevoel, nog nooit meegemaakt! Met de nodige ondersteuning werd ik naar de medische tent gebracht. Ik voelde me eigenlijk wel nog goed, maar de controle over de bovenbenen was ik volledig kwijt. Ik werd getransporteerd naar de massage door Karl (die na lang wachten eindelijk naar me toe mocht) en enkele lieve bezorgde dames. De massage was pijnlijk, maar het hielp toch een beetje. Ondertussen was mijn suikerspiegel gedaald, werd ik wat duizelig en kreeg ik een ongemakkelijk gevoel in mijn maag van de honger, maar ik had tegelijkertijd toch het gevoel dat ik niets kon eten.

We werden met een taxi naar ons hotel gevoerd (speciale service voor de podiumatleten), daar was ik heel blij mee, want te voet ging het echt niet gelukt zijn. Tegen 19u moest ik al terug zijn voor de podiumceremonie. Ik hoopte dat ik snel wat beter werd… Na enkele yoghurtjes en rijstkoeken begon mijn maag stilaan weer op zijn plooi te geraken en had ik terug de nodige energie om mijn bloemen in ontvangst te nemen en met de champagne te spuiten. Het was een heel uitgebreide en sfeervolle ceremonie in een soort arena. De plaatselijke bevolking was talrijk aanwezig en was ook de ganse dag door ontzettend enthousiast geweest!

De winnares Simone Benz eindigde in een tijd van 9u14’08", Sonja Tajsich in 9u23’15" en ikzelf in 9u26'07". Met deze tijd eindig ik als 36ste overall. Bij de mannen won Michael Lovato in 8u23'52". Patrick Evoe en Santamaria Alejandro vervolledigden het podium. De uitslag kan je hier terugvinden. Deze wedstrijd was een heel mooie afsluiter van een geslaagd seizoen.

Deze prestaties had ik niet kunnen verwezenlijken op mijn eentje. Daarom wil ik graag enkele mensen bedanken. Eerst en vooral Karl, voor alles, te veel om op te noemen, merci schat! Mijn team: Rino Maes, Wim Windels, Ruben Vandevoorde en Lore Vanbetsbrugge. Bedankt voor jullie eindeloze inzet en harde werk om me vooruit te helpen. Coach Tim, we zijn goed bezig! Osteopaat Thomas D’Havé, dokter Françoise Wellekens, kinesist Vincent Callewaert, zwemtrainer Kristof Tieghem, masseur Allen De Bel: bedankt voor alle goede zorgen en adviezen. Alle sponsors: bedankt voor jullie financiële en/of materiële steun, zonder jullie is progressie maken praktisch onmogelijk… Familie, vrienden, Tuur en Hanne: merci voor jullie steun, vertrouwen en aanmoedigingen.

December wordt RUSTmaand. Slaapwel :-)

  • 1323112057502.jpeg
  • 1323179222761.jpg
  • 13231132787.jpeg